| < Grudzień 2016 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
piątek, 02 grudnia 2016

2 GRUDNIA

Biblijne hasła dnia

„Położyłem się i  zasnąłem; obudziłem się, bo Pan mnie wspiera”.  (Ps 3,6)

„Pokój wam wszystkim, którzyście w  Chrystusie”. (1 P 5,14)

Rozmyślanie

„Odnówcie się w  duchu umysłu waszego”. (Ef 4,23)

            Co mam robić, aby wyglądać młodo? Jakich używać kosmetyków, aby wyglądać ładnie? Jak się odżywiać, aby na długo zachować witalne siły? Taka troska nie jest zła i  grzeszna, o  ile nie przysłania nam tego, co w  ży­ciu człowieka jest ważne i  istotne.

            Dbałość o  ciało i  wygląd pozwala rzeczywiście na długo zachować świeżość i  siły. Ale w  życiu nagle wszystko może się zachwiać, a  wtedy ogarnia nas lęk i  pokonuje trwoga.

            Dlaczego tak się dzieje? Dzieje się tak dlatego, że dbaliśmy o  ciało, ale zapomnieliśmy o  odnowie umysłu. „Odnówcie się w  duchu umysłu waszego”.

            Niezbędne jest zreformowanie myślenia. Konieczne jest skierowanie naszych myśli na nowe tory. Nie możemy stale myśleć o  tym, co związane jest z naszym ziemskim życiem, o  tym, co będziemy jeść, czym się będziemy przyodziewać, co uczynić, aby młodo wyglądać, ale zdecydowanie oderwać się od myśli pełnych trosk i  niepokojów, a  zastanowić się nad tym, że są na świecie ważniejsze sprawy, którym powinniśmy się poświęcić. Pan Jezus powiedział: „Nie troszczcie się i  nie mówcie: Co będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: Czym się będziemy przy­odziewać? Bo tego wszystkiego poganie szukają; albowiem Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Ale szukajcie najpierw Królestwa Bożego i  sprawiedliwości jego, a  wszystko inne będzie wam dodane” (Mt 6,31-33). To właśnie znaczy odnowić się w  duchu umysłu, czyli przewartościować myślenie, przeorganizować życie. To znaczy zdecydowanie zerwać z myślami, że życie się kończy, że starość nas dosięga, a  spojrzeć z optymizmem na te dni, które jeszcze są przed nami, że one mogą być piękne i  że powinniśmy je przyjąć z ręki Bożej i  cieszyć się nimi.

            Apostoł napominał wierzących w  Kolosach: „Jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w  górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej; o  tym, co w  górze, myślcie, nie o  tym, co na ziemi” (Kol 3,1.2). Szukać tego, co w  górze, a  nie tego co ziemskie, co musi przeminąć – to znaczy odnowić się w  uchu umysłu.

Modlitwa:

Panie Boże, daj nam poznanie, że Ty nas umiłowa­łeś i  że odnowienie się w  duchu umysłu jest początkiem drogi do zbawienia. Amen.

czwartek, 01 grudnia 2016

1 GRUDNIA

Biblijne hasła dnia

„Trzymaj się karności, nie ustawaj; zachowuj ją, gdyż ona jest twoim życiem!” (Prz 4,13)

„A celem tego, co przykazałem, jest miłość płynąca z czyste­go serca i  z dobrego sumienia, i  z wiary nieobłudnej”. (1 Tm 1,5)

Rozmyślanie

„Nie zapominajcie dobroczynności i  pomocy wzajemnej; takie bowiem ofiary podobają się Bogu”. (Hbr 13,16)

            W Starym Testamencie często jest mowa o  miłości, jaką powinniśmy okazywać bliźniemu. Prorok Pański w  imieniu Boga nauczał, czym jest prawdziwy post. Prawdziwy post nie polega na umartwianiu ciała. Pościsz wtedy, kiedy „podzielisz twój chleb z głodnym i  biednych bezdomnych przyjmiesz do domu, gdy zobaczysz nagiego, przyodziejesz go, a  od swojego współbrata się nie odwrócisz” (Iz 58,7). Starotestamentowe prawo nakazuje okazywać miłosierdzie głównie sierotom i  wdowom.

            Chrystus, uznając przykazanie miłości Boga i  bliźniego za najważniejsze, w  którym streszcza się całe „prawo i  prorocy”, a  więc Pismo, uczynił nakaz czynienia bliźnim dobrze, podstawowym obowiązkiem człowieka wobec człowieka. Dlatego autor Listu do Hebrajczyków napomina: „Nie zapominajcie dobroczynności i  pomocy wzajemnej”.

            Chrystus przez swoją śmierć na krzyżu zniósł raz na zawsze wszelkie ofiary, które ludzie składali Bogu w  jerozolimskiej świątyni. Zbędna stała się jakakolwiek zastępcza ofiara. Jednak Nowy Testament mówi o  ofiarach, jakie człowiek powinien przynosić Bogu. Apostoł Paweł pisał do chrześcijan mieszkających w  Rzymie: „Wzywam was tedy, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje jako ofiarę żywą, świętą, miłą Bogu, bo taka winna być duchowa służba wasza” (Rz 12,1) Według autora Listu do Hebrajczyków, ofiarą, jaka podoba się Bogu jest dobroczynność i  pomoc wzajemna. Oznacza to, że służbą miłą Bogu jest duchowa służba, ofiarowanie siebie w  miłości potrzebującemu bliźniemu.

            Obecnie w  krajach europejskich większość ludzi jest dostatecznie zasobna, aby się wyżywić i  przyodziać. Ale to nie oznacza, że nie ma wśród nas ludzi ubogich, którzy potrzebują pomocy. To nie oznacza, że nie ma w  szkołach i  domach dzieci, które są głodne. Może tak być z powodu niezaradności ludzi, pijaństwa i  zażywania narkotyków. Nieważne, czy zawiniona, czy niezawiniona jest bieda. Są ludzie, którym należy okazać pomoc w  po­staci materialnej, lub duchowej. Pan Jezus powiedział: „Zaprawdę powiadam wam, cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście” (Mt 25,32).

Modlitwa:

            Panie, Zbawicielu nasz, naucz nas widzieć ludzi, którzy potrzebują pomocy, naucz nas czynić dobrze naszym bliźnim. Amen.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 152